Hayal gücünün sınırı olmamalı.
(Kaynak: belkideobiri, berkaysuicmez gönderdi)
Neden tumblr, facebook, twitter gibi sitelerde bir hesabımız var? Neden her yerde sevdiğimiz şarkıları paylaşıyoruz, resimlerimizi sergileyip düşüncelerimizi yazıyoruz? Kimisi kendi egolarını tatmin ederek gösteriş yapmak için buralarda. Kimisi ise kendini ortaya koymaktan çok, insanların düşüncelerini, yaşayış biçimlerini, kültürlerini, bir konuya bakış açılarını öğrenmek için burada. Ama yanlış anlaşılmasın. Merak için değil bu öğrenilmek istenenler. Kendine bir artı daha katmak, başka bir pencere daha açmak için.
Ben kendimi bahsettiğim ikinci toplulukta görüyorum. Beğenilmek, takipçi toplamak adına değil de insanlardan bir şey öğrenebilirim diye buradayım. Evet aslına bakmak gerekirse bilgiler saçan eğitim yuvası sıcaklığında yerler değil buralar. Bazıları fotoğraflar paylaşıp durur, bazıları bir espirinin geyiğini yapar günlerce, bazıları her ne kadar kaliteliyiz biz havasında takılsalar da sadece arkadaş bulma, sevgili bulma araçı haline getiriyor bloglarını.
Takip edilen her kişi olumlu yada olumsuz başka bir karakter, başka bir düşünce yapısı, farklı inanışlar gösteriyor insana. Bazen gülümseyebileceğin, bazen ağlayabileceğin bir sürü şey var. Takip ettiğim insanların düşüncelerini, hislerini paylaşmak ve onlardan bir şeyler katmak istiyorum kendime. Ve işte asıl soru? Neden mi yazıyorum? Görmüş olduğum sayısız karakter, fikir sonucunda bende başkalarına bir şeyler verebilirim diye. Kim bilir belki beğeni alma kaygısı gütmeyen biri denk gelirde yazdıklarımdan kendine bir şeyler çıkartabilir diye.
Böyle bir yazı yazmamın sebebi son zamanlarda üzücü şeyler görmem. Ciddi anlamda severek takip ettiğim 3 güzel blog sahibinin birden, artık yazı yazmama kararı alması.. Önemli ve kendilerine özel nedenleri elbette vardır, benim yaptığım yargılamak değil. Kendilerinden beni, bizi mahrum etmeleri beni üzen.. Sikertme diye atılan postların arasında hala güzel yazılar, paylaşımlar var. Burayı egosunu tatmin etmek için veya sadece arkadaş bulmak için kullanan insanların yanında, eğlenmek, rahatlamak, mutlu olmak için kullanan insanlar da var. Ve siz yazmayı bıraktığınız da, okumayacağımız yazılarınız için üzülenler de var.